:: 10 jaar JETIE ::


2011, JETIE is toe aan haar 10e productie en bestaat ook 10 jaar. Tijd om enkelen die er 10 jaar geleden ook al bij waren aan het woord te laten

= Jonathan =

Ik ben tien jaar geleden begonnen met JETIE toen ik amper 8 jaar was. Ik kwam met JETIE in contact door mijn ouders, zij spelen namelijk bij “Tijl en Nele” dat zo een beetje de moeder en vader van JETIE is. Ik wou wel eens proeven van het toneelspelen. En na een jaar merkte ik dat JETIE een leuke groep was die jaar na jaar naar elkaar toe groeide. Er ontstonden echte vriendschappen. En je zag daardoor ook het resultaat jaar na jaar groeien. Na tien jaar zijn we nog met 4 die van het eerste jaar meespelen. Velen hebben moeten afhaken wegens hun verdere studies in het hoger onderwijs maar zijn nog altijd goeie vrienden.
Als ik terug kijk op de 10 jaar, is elke rol heel leuk geweest, maarvoor mij persoonlijk was het 5e jaar het leukste jaar. We speelden “Belle en het Beest” en de rol die ik daar had (Camembert, de jongste van de 3 broers) lag me wel heel goed. Natuurlijk was het ook leuk om Aladdin te mogen spelen.
Ik ben na tien jaar nog steeds bij JETIE omdat toneel spelen gewoon een soort microbe is die je maar heel moeilijk loslaat. Zeker als je in een leuke groep zit. Het voelt ook altijd leuk als het publiek waardeert wat je doet. Kortom ik ben blij dat ik al tien jaar van deze ervaring heb mogen genieten.

Wie zin heeft om ook eens op een podium te acteren moet zeker niet twijfelen en het zeker uitproberen. En bij JETIE zit je zeker goed !


Jonathan als Aladdin samen met "de Geest"

= Ineke =

JETIE en ik, een verhaal dat nu al 10 jaar duurt, wat toch wel al een hele tijd is. Een jaar of 12 was ik toen ik eraan begon, maar ik had nooit gedacht dat ik op mijn 21ste nog steeds zou zeggen: ik speel toneel bij JETIE. Tien jaar geleden ben ik er zowat ingerold en nog steeds probeer ik het beste van mezelf te geven. Als ik eens terugkijk op de rollen die ik de afgelopen jaren gespeeld heb, dan kan je wel zeggen dat ze nogal uiteenlopend waren. Van truttige trien tot oude vrouw tot boefje tot panter tot zelfs vader van Belle. Maar de rol waar ik toch wel met zeer veel plezier op terugkijk is natuurlijk Sneeuwwitje. Al zal het stuk van vorig jaar, “Ellis in Wonderland”, ook altijd een serieuze glimlach op mijn gezicht toveren als ik eraan terugdenk.
Maar even belangrijk of zelfs belangrijker dan het toneel zelf, zijn de vrienden die ik er in de loop der jaren heb gemaakt. En samen met die vrienden en de mensen die in ons zijn blijven geloven, hebben we zelfs de zwaarste stormen overwonnen om er nu voor de 10de keer nog eens een fameuze lap op te geven.

= Niels =

10 jaar geleden werd JETIE opgericht. Omdat mijn tante en nonkel ook beiden toneel speelden sprak dit mij aan. Ik wou zelf ook eens ervaren hoe het voelt om op de planken te staan.
10 jaar later sta ik er nog steeds. Het is een hobby geworden, iets wat ik echt graag doe.
Na 10 jaar heb ik nog steeds zenuwen voor elk optreden. Maar dit verdwijnt vanaf ik het podium betreed.
Mijn leukste rol die ik in deze 10 jaar heb gekregen is deze van dit jaar. Maar ook mijn rol in Alladin en in de vloek van Kapitein Black Jack waren een zeer leuke ervaring.
Ik hoop dat JETIE de komende jaren even succesvol blijft, dat er elk jaar nieuwe leden komen en dat er ieder jaar weer een prachtprestatie geleverd wordt. Ik wil dan ook iedereen bedanken voor deze mooie 10 jaar.


Niels als "de Moor", samen met Aladdin

= Frank =

Tien jaar gelden was ik een van de “jonge twintigers” die mee aan de wieg van JETIE stond. “Jongeren En Toneel In Erembodegem” schoot door m’n hoofd als een naam die zegt wat het moet zeggen, en toevallig ook nog mooi kan afgekort worden tot JETIE. Onvoorstelbaar eigenlijk dat we hier nu nog staan en dat we intussen op een mooi stukje persoonlijke geschiedenis kunnen terugkijken.

Persoonlijk heb ik natuurlijk ook veel geleerd en bijgeleerd op die 10 jaar.
Website, affiches en drukwerk ontwerpen ? Oké, dan gaan we ons verdiepen in de juiste software.
Decor ontwerpen ? Waar het begon met een magere schetsje op papier, ontwerpen we nu onze decors grotendeels digitaal, zelfs in 3D.
Licht en geluid ? Gaandeweg veel geleerd met ons eigen materiaal, maar beseft dat het slechts het topje van de ijsberg was, dus de nood gevoeld om de kennis uit te breiden. Een cursus Podiumtechnieker in avondschool is het gevolg.

JETIE is dan ook een stuk van m’n leven, je staat er mee op, je gaat er mee slapen en je ligt er soms wakker van. Maar op het einde ben je toch blij dat het weer gelukt is, dat je weer een groep jongeren hebt kunnen boeien voor toneel, dat het publiek weer tevreden was en dat je zelf fier bent op wat we als groep gepresteerd hebben.

Op naar de volgende 10 jaar, met hopelijk wat nieuwe en frisse input van de oudste JETIE’s die de ‘crew’ de komende jaren zullen vervoegen.

= Elke =

Eind 2001 stond Tijl & Nele op de planken met de productie ‘Frankenstein’ in een regie van Patrick Bernauw. Samen met hem en enkele jonge Tijl en Neles ontstond het idee om ook de kinderen van de toenmalige Tijl en Neles de kans te geven om in de voetsporen van hun acterende ouders te treden. Ook ik was één van deze jonge Tijl en Neles en heb nog niet veel spijt gehad van de beslissing die we toen genomen hebben.
10 jaar JETIE heeft al heel wat stress met zich meegebracht. Regisseurs die afhaken en vervangen moeten worden; toneelspelers die plots tijdens een toneelvoorstelling op verplichte schoolreis zijn; JETIEs die op één van de laatste repetities komen met een gipsverband; JETIEs die allergische reacties krijgen op het podium; kostuums, decors, … die gezocht en gemaakt moeten worden; …
Maar 10 jaar JETIE betekent vooral mooie momenten. De trots die je voelt bij de eerste voorstelling; de spijt die je voelt bij de laatste voorstelling; de uitgelaten sfeer in de kelder na een voorstelling; de dankbaarheid van de JETIEs … maar vooral: fijne vriendschappen !